11 januari 2016
Wim Kan zou er zijn vingers bij afgelikt hebben als hij het politieke jaaroverzicht 2015 van Montfoort over het voetlicht had mogen brengen. De zaal had zich zonder meer kunnen verkneukelen bij de ongetwijfeld door hem geplaatste grappen over die stoute boer in Blokland, die een wethouder pootje lichtte, waardoor uiteindelijk het hele college met de neus in de koeienplak viel. Er bleek meer dan een luchtje aan te zitten en een integriteitsonderzoek volgde. Echter, de politieke malaise was te ernstig om er smakelijk om te lachen in Montfoort. Er werden desondanks ferme besluiten genomen. Zo werd onder het motto ‘keuzes maken’ de bibliotheek wegbezuinigd. Een keuze waar de fronsen in het voorhoofd nauwelijks door liters botox waren weg te spuiten. Ook werd de subsidiekraan verder dichtgedraaid bij tal van voorzieningen, waardoor het maatschappelijk cement in onze kleine samenleving enigszins poreus werd. De handtekeningenactie van het Lodewijkje en het ludiek binnenvallen met een houten deur tijdens een forumvergadering zorgde wel voor warme gevoelens bij de raadsleden, maar uiteindelijk stond ook deze voorziening onder een koude saneringsdouche.
Een zucht van verlichting ging er dan ook door het stadje aan de Hollandse IJssel toen interim-burgemeester Theo van Eijk aan zijn klus begon. Binnen een mum van tijd woei er een frisse wind en klapten de ramen van het Stadskantoor wagenwijd open, keken de raadsleden elkaar weer in de ogen, werden sterke wethouders –waaronder ‘onze’ Marieke Lejeune namens Progressief Akkoord en D’66- met een aangescherpt coalitieprogramma in het zadel gehesen en groeide gestadig weer het vertrouwen in de lokale politiek.
Tijd voor nieuw elan en nieuwe initiatieven. Zo verschenen er bijvoorbeeld zonnepanelen op de Brede Vaart, hetgeen echter nog niet automatisch betekende dat men daar ook het licht ging zien. Men tast namelijk over de toekomst van het zalencomplex nog steeds in het duister, hoewel de vertrekkende burgemeester zich in zijn afscheidstoespraak helder heeft uitgesproken: die ontmoetingsplek voor de inwoners van Linschoten gaat er komen en het mag wat kosten…!
Voor de WSR ziet de toekomst er weer wat rooskleuriger uit. Maar niet nadat de knollen in protestdraf de Hoftuin waren opgedraafd en daar oog in oog kwamen te staan met de briesende stier uit Willeskop. Voor- en tegenstanders zijn inmiddels uitgeraasd en de plannen voor een nieuwe manege bij de rotonde liggen op de tekentafel.
En dan verder zomaar even een greep uit het geheugenarchief… Aan de Lievevrouwegracht kwam achter de afgebroken steigers een fraai nieuw pand tevoorschijn, ging het afval deels ondergronds, leek voor de brandweer in Linschoten de realisatie van een nieuwe behuizing wat dichterbij te komen, terwijl die in Montfoort de confetti van de wagens spoot na een mooie 85 jarige verjaardag, hieven vele vrijwilligers aan het einde van een warme zomerdag met oprechte trots het glas op een vlekkeloze doorkomst van de Tour door ons stadje, gingen de handen op elkaar voor de bouw van een scholencomplex, waren de voetbalverenigingen opeens drie kunstgrasvelden rijker, schaamde Montfoort zich voor een klein aantal van haar jongere inwoners voor hun dolle gedrag bij een Woerdense sporthal en vertrokken de laatste ambtenaren met stille trom richting IJsselstein…
Aan het begin van 2016 maken de inwoners van Montfoort tijdens de nieuwjaarsreceptie voor het eerst kennis met hun nieuwe burgermoeder, mevrouw Petra van Hartskamp-de Jong. Haar ontwapenende toespraak was voor de vele aanwezigen uit de Montfoortse samenleving vertrouwenwekkend. Over enkele weken hangt ze haar ambtsketting weer even aan de kapstok en staat ze de stadssleutel af aan de prins van Les Boutonniers voor de drie zotte dagen.
Maar zotter dan in 2015 gaat het hopelijk niet worden in ons stadje, als daarna de politieke realiteit van alledag zich weer aandient. Voldoende uitdagingen in het verschiet, onder andere de realisering van het ondernemersfonds, de ontwikkeling van de monumentale Steenoven op Willeskop, de mogelijke aanleg van een extra rotonde bij Linschoten en bovenal de ‘zachte landing’ voor ruim tweehonderd statushouders die in beide woonkernen gehuisvest zullen worden. Uitdagingen, waarvoor Progressief Akkoord haar verantwoordelijkheid zal gaan nemen in goede samenwerking met haar coalitiepartners en de andere partijen.
Bestuur en fractie van Progressief Akkoord wenst de inwoners van Montfoort een daadkrachtig, rechtvaardig en sociaal 2016 toe!
Han Bovens
