7 november 2016
Leden van de Raad, geacht college,
Stelt u zich eens voor……Op een gure en regenachtige herfstdag trekt wethouder van milieu Langerak een roestige spade uit haar tuinkast, evenals de halfhoge gele rubber laarsjes om vervolgens met een schare uitgelaten basisschoolkinderen de nodige kuilen te spitten in het achterland van Blokland. En dit alles ter realisering van een ambitieus plan dat onlangs in de landelijk pers werd gelanceerd om een deel van de maar liefst 100.000 hectare nieuw bos te realiseren in het Groene Hart.
Hoewel het ‘groene hart’ van menig lid van Progressief Akkoord bij dit bericht -mag u best weten- harder is gaan kloppen, is het natuurlijk nog maar de vraag of het geplande woud ooit in ónze contreien uit de zompige klei gestampt gaat worden. Wel geeft dit initiatief overduidelijk aan dat er in ons land volop en serieus wordt nagedacht over de realisering van de klimaatdoelen van Parijs.

En het zijn juist die beoogde doelen, die Progressief Akkoord nauwlettend in het vizier heeft als er zich binnen onze gemeente een mogelijkheid aandient om er een bescheiden bijdrage aan te kunnen leveren.
- Zo ondersteunen wij bijvoorbeeld van harte de oprichting van Duurzaam Montfoort, het Duurzaamheidsplatform van Montfoort en Linschoten, waarin de krachten van maatschappelijke partners worden gebundeld,

- prijzen wij ons gelukkig met de insteek van wethouder Lejeune om liefst zo duurzaam en klimaatneutraal mogelijk te bouwen, en te beginnen bij het nieuwe scholencomplex dat straks voorzien wordt van vele zonnepanelen, hetgeen ons inziens zeker navolging verdient, daar waar het andere school- en overheidsgebouwen in onze gemeente betreft,
- roepen wij het college –middels een vanavond in te dienen motie- op om bij groot onderhoud van maatschappelijk vastgoed verduurzaming te realiseren, zoals in sporthal de Vaart waar het college afgelopen week gekozen heeft voor vervanging met LED lampen, waarvoor een welgemeend compliment
- en zullen wij -zoals wij ook gekant waren tegen de toen dreigende aantasting van het landje van Cromwijck- ons tenslotte blijven verzetten tegen plannen om –ten faveure van mogelijk geparkeerd blik- een hap te nemen uit onze groene long.
Want op ons park zijn wij zuinig en dat weet inmiddels ook de herder, die de aan onze fruitboompjes knabbelende kudde even uit het oog was verloren.
Zuinig zijn wij ook op onze fraaie binnenstad, waarvan het her en der afbrokkelende plaveisel hoognodig onderhoud en zelfs herstel behoeft en het spreekt vanzelf dat wij daaraan volop onze steun geven. Niet in de laatste plaats voor de hopelijk vele toeristen en dagjesmensen die Montfoort en Linschoten in de nabije toekomst weten te vinden en die –net als haar inwoners- straks niet meer behoedzaam over de smalle trottoirs hoeven te schuifelen, laat staan zich tegen de muren hoeven drukken bij passerend verkeer.
Maar met een keurig wegdek en een meer voetgangersvriendelijker binnenstad trek je nog geen mensen van buiten. Vandaar dat wij samen met de burgemeester en een aantal belangstellende en belanghebbende stakeholders het initiatief genomen hebben om Montfoort en Linschoten wat beter op de kaart te zetten. Progressief Akkoord waardeert het dan ook ten zeerste dat alle andere raadsfracties ons initiatief ondersteunen, hetgeen vorige week al enigszins duidelijk werd op de interessante en druk bezochte Forum Plus avond, die als aftrap gold voor een hopelijk succesvol Citymarketingtraject. Met het te reserveren aanmoedigingsbudget voor de verantwoordelijk portefeuillehouder kan er concreet uitvoering gegeven kan worden aan het raadsbesluit 'Toekomstbeeld recreatieve en ontspannen stad' en hopen wij dat we nu daadwerkelijk en eensgezind aan de slag kunnen met elkaar.
Want bezocht en bewonderd worden –niet enkel en alleen als uitgelezen trouwlocatie-, dat is wat onze stad maar ook onze mooie regio met recht verdient. Vanaf het water, al wandelend, per fiets of gewoon met een touringcar, om tenslotte neer te strijken op een van de aantrekkelijke terrassen van een autovrij Onder de Boompjes, de locatie waar de bebaarde kindervriend een dezer dagen voet aan wal zet en aldaar de vele verlanglijstjes van de in hem gelovigen in ontvangst zal nemen (er gaat een gerucht dat hij vanavond –zij het incognito- bij ons aan tafel zit).
Niet onbelangrijk is het dan ook dat wandelaars en fietsers –van binnen en buiten Montfoort- zich over aantrekkelijke en veilige paden begeven. En daarom dat Progressief Akkoord via een raadsbreed gedragen motie aandacht vraagt voor groot onderhoud van het fiets- en wandelpad tussen Knollemanshoek en Blokland. Want je wilt als gemeente toch niet op je geweten hebben dat daar -door diepe scheuren in het wegdek- vroeg of laat een onwenselijke situatie plaatsvindt. Trek je straks eindelijk wat toeristen deze kant op, moet je een groep Japanners met fiets en al uit het natte kroos vissen…
“Sinterklaas bestaat, hij zit daar” wierp Wiegel ooit zijn opponent Den Uijl toe, een uitspraak die tot op de dag van vandaag nauwelijks aan zeggingskracht heeft ingeboet daar waar het de betaalbaarheid van politieke wensen betreft. Maar wees niet bevreesd, ondanks het feit dat het gemeentelijk saldo komend jaar op maar liefst vier ton positief uitkomt, zal Progressief Akkoord vanavond niet al te kwistig met overvolle wensenlijstjes gaan zwaaien en ziet het -evenals haar mede coalitiegenoten- graag de algemene reserves versterkt.
Echter niet ten koste van alles. Zoals genoegzaam bekend is voor ons het wegbezuinigen van de bibliotheek in onze stad een treurig dieptepunt in de gemeentelijke politiek van de afgelopen jaren gebleken. De terugkeer ervan lijkt ons van groot maatschappelijk belang en afhankelijk van de uitwerking van het initiatief van wethouder Lejeune, zoals verwoord in de programmabegroting, zullen wij zo nodig vervolgstappen overwegen. In ieder geval kan de weg naar mogelijk herstel op meer dan gewone belangstelling van ons rekenen.
Dat geldt ook voor haar inzet om te bouwen voor mensen met zeer lage inkomens, waarbij ze aansluit bij de aandacht die wij onlangs gevraagd hebben voor woningen onder de aftoppingsgrens. Voor dergelijke woningen -evenals huisvesting voor jongeren en senioren- is in onze gemeente een grote behoefte. Dat wij daar wellicht een extra financiële inspanning voor moeten gaan leveren is –gezien de wens voor een meer evenwichtiger woningaanbod- eigenlijk voor ons niet meer dan vanzelfsprekend.
Verder hopen wij
- dat de inspanningen van het college binnen UW Samenwerking haar vruchten gaan afwerpen en de organisatie nu eindelijk ‘in control’ komt en op een goedkeurende verklaring van de accountant kan rekenen,
- hopen we ook op een snelle afwikkeling van slepende dossiers, zodat we het verleden eindelijk achter ons kunnen laten,
- blijven wij erop toezien dat de voor de WMO bestemde gelden op de juiste plaats terechtkomen,
- dat Ferm Werk haar contractbeloftes nakomt en statushouders de gewenste taallessen aanbiedt
- en dat een groep kwetsbare leerlingen met gepast vervoer de scholen in Woerden kan bereiken.
Tot slot…mocht de bomenaanplant van het geplande nieuwe bos dan misschien toch ooit onze gemeentegrenzen bereiken, dan is er weinig fantasie voor nodig om onze opperboswachter van de coalitie -gehuld in zijn witte partijjack en met hoge regenbooglaarzen- met grote voortvarendheid de ene kano na de andere uit het hout te zien hakken. Het mag best wel eens gezegd: al bijna een jaar verstaat de coalitie zich onderling goed, blijft ze oplettend en kritisch, maar bovenal bedrijft ze politiek met het nodige respect naar eenieder. Dit onder het toeziend oog van het morele geweten De Koning en de onvermoeibare aanjager De Jonge, zonder wie dit bonte gezelschap wethouders en raadsleden elkaar wellicht niet had opgezocht. Progressief Akkoord maakt er graag deel van uit.
Han Bovens
Progressief Akkoord
